HİPOTETİK YARGI Kelime Anlamı Nedir?


hipotetik yargıanlamı

bk. koşullu yargı

BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975


Sponsorlu Bağlantılar

HİPOTETİK YARGI ile alakalı bazı sözcükler ve anlamları

  • HİPOTETİK YARGI: hipotetik yargıanlamı bk. koşullu yargı BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • HİPOTETİK İMPERATİF: hipotetik imperatifanlamı bk. koşullu buyruk BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • KOŞULLU YARGI: koşullu yargıanlamı İng. hypothetical judgement Bir koşulla sonucu arasındaki bağlantıyı dile getiren yargı. // Formülü: Q = R ise S = P. (Ör. Isı 0° nin altına düşerse, su donar.) Karşıtı bk. koşulsuz yargı BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • BELKİLİ YARGI: belkili yargıanlamı İng. problematic (proposition) Mantıksal olanağı bildiren yargı. (Formülü : S P olabilir.) Kant’ta yargının üç -> kipliğinden biri. ->Yalın (assertorik) ve -> zorunlu (apodiktik) yargıların karşısında yer alır. BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • KOŞULSUZ YARGI: koşulsuz yargı(1. anlamı) İng. categorical judgement Bir yüklemin özneyle bağlantısını kesin olarak evetleyen ya da değilleyen yargı: S P dir; S P değildir. BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 koşulsuz yargı(2. anlamı) İng. categorical judgement Geleneksel mantıkta özne yüklem önermesinin dile getirdiği yargı. BSTS / Mantık Terimleri Sözlüğü1976 Devamını Oku

  • BİREŞİMSEL YARGI: bireşimsel yargıanlamı İng. synthetic judgement (Kant’ta) Yüklem kavramının konu kavramının dışında bulunduğu yargı. // Buna genişletici yargı da denir, çünkü bireşimsel yargı, konu kavramına, bu kavramda hiç düşünülmemiş olan ve bu kavramın çözümlenmesiyle çıkarılamayacak olan bir yüklem katar. (Ör. “Cisimler ağırdır.”) Karşıtı bk. çözümsel yargı BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • BİTİŞTİRİCİ (YARGI): bitiştirici (yargı)anlamı İng. conjunctive Bir öznesi ve bir çok yüklemi olan yargı. Evetleyici biçimi: S P1 dir ve P2 dir ve P3 dür. Değilleyici biçimi S ne P1 dir ne P2 dir ne de P3 dür. BSTS / Felsefe Terimleri Sözlüğü1975 Devamını Oku

  • YARGI: yargı(1. anlamı) a. 1. Kavrama, karşılaştırma, değerlendirme vb. yollara başvurularak kişi, durum veya nesnelerin eleştirici bir biçimde değerlendirilmesi, hüküm: “İlk yargısını ezbere mi verdiğini hâlâ bilmiyorum.” –A. Ağaoğlu. 2. huk. Yasalara göre mahkemece bir olay veya olgunun doğuşuna etken olan sebeplerin de göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi sonucu verilen karar, kaza: “Yargı yetkisi, Türk milleti adına Devamını Oku

  • YARGI: yargı(1. anlamı) a. 1. Kavrama, karşılaştırma, değerlendirme vb. yollara başvurularak kişi, durum veya nesnelerin eleştirici bir biçimde değerlendirilmesi, hüküm: “İlk yargısını ezbere mi verdiğini hâlâ bilmiyorum.” –A. Ağaoğlu. 2. huk. Yasalara göre mahkemece bir olay veya olgunun doğuşuna etken olan sebeplerin de göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi sonucu verilen karar, kaza: “Yargı yetkisi, Türk milleti adına Devamını Oku

  • YARGI GÜCÜ: yargı gücü(1. anlamı) a. huk. Yargı işini yerine getirebilme gücü, yargı erki. Güncel Türkçe Sözlük yargı gücü(2. anlamı) İng. juridical power Bireylerle devlet ve bireylerin birbirleri arasında çıkan uyuşmazlıkların ulus adına bağımsız yargılıklarca çözümlenmesi yetkisi ve gücü. BSTS / Ceza Yargılama Yöntemi Yasası Terimleri 1972 Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar